De mens achter woonbegeleider Esther

Als woonbegeleider Esther eenmaal begint te praten over de beweging bij Liemerije naar mensgericht werken, kan ze bijna niet meer stoppen, zo enthousiast is ze. ‘Het welzijn van mensen op één zetten laat bewoners én collega’s stralen.’

Waar werk je en wat doe je? 

‘Ik werk als woonbegeleider/verzorgende IG op de locatie Meulenvelden in Didam. Een tijdje geleden namen we met een aantal collega’s een kijkje bij een organisatie die al op een mensgerichte manier werkt. Er ging een wereld voor me open. Al op de terugreis begon ik erover na te denken welke kleine dingen we op de afdeling al anders kunnen doen. Bijvoorbeeld door bewoners zelf hun drinken te laten inschenken en hen daarbij te ondersteunen als dat nodig is, in plaats van het over te nemen. Sindsdien hebben we al best veel in gang gezet op mijn eigen werkplek. Ik heb onze ervaringen daarmee samen met een collega gedeeld met het managementteam en collega’s van andere afdelingen. Het moet en kan anders in de zorg, daar ben ik van overtuigd. Binnenkort stappen we als team over van de traditionele indeling in zorgmedewerkers, huiskamermedewerkers en interieurverzorgers naar het werken in een begeleidingsteam, waarin iedereen de rol van leefbegeleider heeft. Daar ben ik heel enthousiast over.’

Wat vind jij belangrijk in jouw werk?

‘Woonvoorzieningen voor mensen met dementie en lichamelijke beperkingen zijn erg zorggericht geworden. Maar leven is zoveel meer dan zorg. Voor ons werk betekent dat een verschuiving van ‘kijken naar welke taken je moet doen’ naar ‘hoe dragen we bij aan een fijne dag voor deze bewoner(s) en hoe zorgen we dat zij zich thuis voelen?’. En we moeten ophouden dingen over te nemen die mensen zelf kunnen. Niet de koffiemelk voor iemand uit de koelkast pakken, maar zeggen: “Kijk maar even in de koelkast.” Een bewoner de cake laten snijden in plaats van voorgesneden cake kopen. Zo blijven mensen voelen dat ze ertoe doen. 

Kun je een voorbeeld geven?

‘Afgelopen zondag riep ik: ‘Wie heeft er zin in gymoefeningen?’ Vervolgens hadden we drie kwartier vol plezier en ontspanning. Een collega stelde daarna voor om een borrelmiddag te houden, met een muziekje en een hapje. 
Vaker naar buiten gaan, bijvoorbeeld samen op vrijdag naar de markt; koken; leven in de brouwerij; huiselijkheid: daar wil ik meer ruimte voor maken. Laatst zag ik dat een bewoner zich verveelde. Ik wist dat zij het fijn vindt om bezig te zijn en stelde voor: “Zullen we samen die kamer poetsen?” Na een uur waren we klaar en was ze helemaal voldaan. “Maar ik kom niet in vaste dienst hoor”, zei ze. Mooie momenten zijn dat. Daar doe ik het voor.’

Wat brengt het jou en bewoners om zo te werken?

‘Veel meer werkplezier! Ik ben een mensen-mens en een actieve bij, geen kantoormens. Ik houd van gezelligheid, wandelen, koken voor anderen, uitgaan, tuinieren. Dat breng ik ook mee naar mijn werk. Minder vastzitten in een vast tijdschema en protocollen maakt dat ik echt mezelf kan zijn. En als ik ruimte voel om te kijken wat op dát moment bij iemand past, kan ik mijn werk op mijn eigen manier doen. En daardoor geef ik ook bewoners de ruimte om zichzelf te zijn.’